I click on your name... lean and I kiss your lips... unlike you... the face is cold.


...your son brought flowers to you(r grave.)

  

 

تولد

بیشتر از پیشتر
...انگشتانم را در پستانهایت فرو می کنم-بلند
سلولهای کشنده را
بیرون می کشم
مسیح مانند میانه ات را نفسی می دمم

زنده شو!

Birthday

More than ever...
Push my fingers through your breasts-long
And pull out the killer cells
Jesus like... into you I breathe...

Alive be!

-sheema

  

 

You never realize the last time you see someone is the last time...

  

 

October 31 is Maman's birthday. I've decided to celebrate her life by donating blood to Red Cross.

  

 

MRI

  

 

They are cursed to eternal hatred!

I am one the blogers who is threatened to be killed by the islamicarmy!

  

 

If the petition's link doesn't work, please go to www.stoning.webbyen.dk.

  

 

The punishment of death by stoning is not suspended in Iran. As a member of International Committee against Stoning... I ask you to Please sign the petition for the release of 13-year-old Zhila Izadi. The case is still pending and the abolition of this barbaric act needs your signature.

(The petition link via z8un)

  

 

My 2 1/2 year old daughter... after seeing her photo on the Iranian Times...
starts giggling and wiggling: Maannnnni (she calls me!) Bibeen...look maani...I am hiding in three! Pretty!

  

 

Last Saturday... P and I took the little girl for a 5 min. drive and ...and here are some
photos ... The New England's foliage.

update: I still have pain and the movement on my left side is limited...

  

 

درد امانم را بریده...

  

 

A 13 year old girl, Zhila is going to be stoned to death in Iran (via Halle).

برای دل خودم

دلم برایت تنگ است
برای فال حافظ و گلبانگت
بیا!
که میان حقیقت و خیال مانده
فریاد به حلقوم هجوم آورده
...


امروز... قریب کوی تو
این گامهای آهسته راغریبانه
لابه لای شاخه ها و گیسوان بلوط و برگهای انجیر می نشانم

همینجا

زیر این سایه طویل اما

از زجر نبودنت،
رشته های تب وبی تابی و بی مادری را

هزار هزار می ریسم




بی تو!

...برهنه- زنده در خودمی کشد

این شورابه اشک و لکه های... های های

گوشت و تنم را سخت می خورند

  

 

Let's Dance Cha Cha oil

In a quiet room
Institutions' personal were trying not to disturb
the depersonalization of the suffering,
a mother at birth
- The agents of socialization stole my social security; I still haven't found the right face to go with the ID!
- Ironically I am a Caucasian, who knew a Caucasian is a colored girl!

When I was born an Iranian
My identity got lost
At the emigration line
Where I stood nameless
For three years without a mother to nurture the girl
and a shaky refugee status that kept me from
remembering what my home looked like when I left
my room and the paintings my father had painted
and the books I had inherited from his childhood.
- When I left, father never sat by my bed and never told the stories of the Persian kings again
- And mother closed the door to my room and never dusted it as if I never once lived there

Scientific depression standing
Far less civilized
Arrests, the exile, fetuses burned on the mountains,
Refugees at the shrines of the United Nations
Midwives, the mother-refugee
Fixed after an intensive birth
-Not really-
Finding self in the other - are high in a drug-room
and the hellhole of a refugee camp
for a lifetime and periods of chemical connections
Revolution? A circus! Immigration’s the purpose.

The quality of Middle Eastern troubleshooters
are changing the great Satan (isn't it what the U.S. is called in the human-lives-hating countries?)
And the infectious feet,
as heavy as the promise of a golden paradise
and sleek girls dancing naked…with diamonds on their pubic hair
-slippers are lipless from the embracement-

The big chief was progressing
When he announced the exile,
at the figures often oh so nervous
from the sterile developing culture
at the prisons, castration is taking place,
Consciously and continuously…
the significant transaction of intimacy - the lords and the dark!

The relationships tend to fail
between the immigrant and the host country;
Somehow racism has predicted the second stage of labor!
Segregating the segregation:
Shi'ism, Bahaism, Communism, Capitalism, Royalism, Tribalism
- existence of the non-existence- human rights
- Just a change in the surface
- at home
- and elsewhere
That is what affected my family,
The existence of the non-existence- human rights.

Harm is a standard finding in the Middle East
and a refusal to medication is the existing social norm around the world;
When it comes to matter of irresponsible recognition
Of mad -government- cow disease
I am in the middle, just around the corner
of an identity crises between the arrestee, exile', refugee and a human
That indeed is the most stressful experience!

Anonymously from good politics to bad economics
Knock on the model structural forming self-help
and the industrial societies
bound to escape one egg - a country at birth- for some period of rest,
Just connecting chemically the prisoners
And the European business-government sales men,
Testing Cha Cha oil… tasting black gold!
Mean spirited households, inadequate,
not rewarding the anthropological data, the escape,
Relationships of an exile' with the exit! Conflict!
A foot game! Similar to the flirtation of a shit hole with the refugee life.

The same way a chaplain gets his wages
For drinking the leftover cells of a premature life - repositioning artillery
And a nation…
Plunder, plunder and plunder,
infusing tea in glass umbrella cups,
Dangerous game of burning the fingers,
Hostility even in treason and relatives:
The one marries the other time after time… hostility
Burying indecent molecular urine poisons, the palate
Abortion falls to the hands of rightness
Right after the ordure of the nation-keeper,
Of the counterfeit of the journalists,
Eradication, poooha!

Sponging on the brimful prejudice,
Symbolic formulation of freedom, democracy
Images flying in the blood-red air,
Phases of going through
(Previously arrested then exiled before being arrested to be killed - a nameless subhuman)
The other, the other misidentification of the structure of a human
With the cells
And analyzing the national incidents
And the neglect of the death percentage in the rich parts
Of the world (putting your finger in the white... where neglect is a cute word, yogurt will be too risky to drink).

This is just a disability
Not even useful for the old age insurance
When screening the brain
The effective part on the x-ray says
Possible world neglect
Has suffered and is more likely to be emotionally disturbed
Case for now is a GOK (god only knows!)

The insight:
The concentration of oil in my body is higher than Central Asia
And this makes it even more critical
To experience life
As a human with socialization goals
because during the school hours I and the other students had to learn
How to hide under the desks
-and then with some significant money when a hide-away cave was built in the schoolyard-
We learned when and how to run and hide in the bomb shelter.

Aggression was just a short word
with no scientific basis!
Peers were attentively pushed into one another,
Air was heavy to breath,
And certain disorder went up and down the nerves
-the same nerves that keep the exile' walking up and down the mountains without bread and butter for days...
Aha! You didn't know that! You thought I had my European white ticket or a U.S. Green card and sat in the first class to fly - fell flat on my face for years though - just to find the right definition for the human life!

In a country where pharmacological drugs
Shift the pharmaceutical drug companies
that sell anti-depression pills
to the refugee X: a.k.a. former arrestee who is
a.k.a. former student X- a student who was unable to control the fear from the bombs,
Who was brought to this world by an engineer mother and artist father,
Who was to be loved and nurtured into the luxury of a great life?
With grandmothers who dearly loved her
But was kicked in the face by a revolution and anti-human rights government…
Please, don’t ask me of the socialization methods when all I remember is the kick in my face!
Better off to be in a hospital bed
where hallucination is a mercy,
as if revolution, war, exile are myths
(just imagine a nursing home, change the channel - scissor out the faces- so that you do not see the illness and the variation in death).

Alas! Life concentrates in one side of the world; heavy
Light on the other,
and the question is
Third world countries
Are dangerous places?

-When blood drops before rain
-where a fist of earth
and the fates that fall on earth to prove who was right first
and nothingness wins the battle of the right
And the wrong reinvents bad economy
and the bunch of hotheads who rule the world
before stretching their thighs... their diaper pins fall on the same fist of earth
And dying conscious,
when unfinished humanity hisses in the womb,
nostrils full of dirt,
body parts that belong to some subhuman
in the third world...
My aim is to not pin peace to the chest as if it is a sliced steak.


Centimeters dilate and often
the biological facts
need immediate schedule
for the humanity temperature
to fall
into a premature birth
of a premature life!

You see,
... I will never influence my child the way I was influenced by the World events.
I will be telling her the story of a kiss by a leaf descending on the skin of a sleeping beauty in the gardens of Persia.

The Contamination!

Sheema Kalbasi

  

 

I had a difficult day. I miss Maman dearly and... especially today I don't feel... I have enough energy to write and express myself. I just need to say I very much enjoyed the debate between the two intelligent and self-made men, John Edwards and Dick Cheney.

امروز برای مامان
خیلی بی تاب بودم و روز سختی داشتم. انرژی ندارم متن بلند و بالا بنویسم ولی مناظره چنی و ادوارد - دوتا آدم باهوش و خودساخته
جالبتر از این بود که بدون دوخط نوشتن ازش بگذرم.

  

 

مامان
الان که نیستی... بعضی وقتا می شه که مثل امشب وقتی راجع به مادرای دیگه می خونم یا می شنوم... می خوام تمام دیوارها رو با ناخنهام بکنم... خودمو به زمین بکوبم ...موهامو با دستام اینقدر بکنم که انگشتام سرمو خون بندازه ... اما الان چشامو می بندم که اشکهام بی صدا روی صورتم بریزن که گریه ام دختر کوچولو رو بیدار نکنه...

  

 

As the pain of aging is growing around my shoulders and neck...this product is becoming my number one friend!

I am turning 32 in November!

  

 

باید اسم مطلبی که تحت عنوان ادبیات مهاجر نوشته بودم را بگذارم: فغان-بلاگنامه! مقاله ونقد نیست ولی لازم بود که نوشته بشه و گویا هم چاپ کرده. چند جایی هم بهش لینک داده شده و راجع به اش بعضی دوستان صاحب نظر و اهل قلم برایم نظرات مثبت و منفی اشان را فرستاده اند.

  

 

Tuesday: I am invited to Roya Hakkakian's poetry reading in New York. I heard her voice on the phone... when I got the invitation. I have a class the same night and it is too far for me to drive and leave P to baby-sit our little girl, Dora the explorer!

  

 

ادبیات مهاجر

امروز که بنگارش این مطلب پرداخته ام برآنم تا کمی از آنچه در این چند ماهه اخیر مرا به خود مشغول ساخته بر چهره صور ریخته و به رشته تحریر در آورم. شاید که نسلهای آینده بخواهند دور از غرض حاکم بر جامعه ایران و ادبیات مهاجر به قضاوت بنشینند ومعقولانه از میانه فغان سخنوران ادبی و فقط برای رفع نیاز، کشتی اندیشه را بر ساحل مقصود بنشانند.

همچنان که شاهد بودیم در سالهای پس از انقلاب اسلامی، تاریخ ایران بار دیگر متحول از مهاجرت جمعی ایرانیان گشت. آنچه که مرا به عنوان یک شاعره ایرانی و زنی مهاجر، امروز برانگیخته تا این خطوط را بنگارم اهمیت این برهه از زمان در شعر معاصر فارسی می باشد. شاعرانی که دور ازمام وطن، بار تمام رنج ها و محنت های زبان را می کشند تا رنگ درد و غربت را با قلم فرهیخته هنر بیالایند. آنچه که کار این دسته از شاعران را اهمیت می بخشد همانا قدرت خلاقیت است که سعی دارد عاری از تظاهر، عا لمی از معانی را به خواننده عرضه کند. لازم به تذکر است که اکثر شعرای جوان مهاجر تحصیلات خود را در ایران به اتمام نرسانده اند. البته این مورد نه تنها ادبیات مهاجر را متمایز می سازد بلکه دانش فارسی این دسته از شعرای دور از میهن مخصوصا آنان که صاحب نام شده اند را زیر سوال می برد. قشر فشرده ای از نویسندگان و منتقدین، دانسته یا نادانسته دست به تک چهره سازی می زنند و به مداحی اشعار افرادی می پردازند که گاهی شعرشان حتی عطش خواننده را فرو نمی نشاند چه رسد که بخواهد تجربه یک نسل مهاجر را به تصویر درآورد. نتیجتا خواننده برای شناخت شعری خوب یا نقدی بی پیرایه، فقط می تواند به تحقیقات و علاقه شخصی اش اعتماد داشته باشد. واژه های موزون کنار یکدیگر نهادن و از سر دوستی نقدی نوشتن تا شاعری را خوش آید و پاره سنگهای نوشتاری را تحت عناوین بزرگترین شاعر مبارز و مهاجر به خواننده عرضه کردن، فقط نشانی دیگر از فضای ناسالم حاکم بروطن و ریشه در فرهنگی گنگ دارد و حرکاتی چون محدود کردن شعر شاعری توسط متبحرین نقد زبان فارسی فردا به گرفتن صدا و جان انسانها ختم می شود.

بارها و بعمد مشاهده شده است که برای جلوه دادن به اشتباهی محض، از تکامل ارزانٍ سبب و یا حساسیتهای فردی استفاده شده است. اکنون من خود هم به عنوان خواننده و هم شاعره ناچار به ذکرم که اصطلاحات و عبارات بعضی از شعرا و منتقدان زبان، به مراتب فاقد شور و شعور ادبی اند. گاهی این افراد که خود را مرکز جهان می دانند آنچنان فردیتشان را صاحب فضایلی والا می بینند که آدمی انگشت به دهان می ماند که این قدیسین و رجاله های شعر و ادب چگونه خود و خواننده را اینچنین به ریشخند گرفته اند! مگر با چندین کتاب چاپ کردن، از خطای فاحش در قصاید و یا ارزانی نوشتاری اینگونه منتقدین بی رکن و شعرای به زور معروف شده کاسته می شود؟

البته جای بسی خوشبختی است که آنچه اکثریت این نسل مهاجر می آفریند با نادیده انگاشته شدن این دسته از مهملبازان از پای باز نمی ماند و به اسارت این تراکم جانفرسا و انبوه معانی پوسیده در نخواهد آمد زیرا که این تنها شاعر و شعر ایرانی مهاجر نیست که نادیده گرفته خواهد شد بلکه تقویم ملتی است که ادبیاتش ارزش خواندن و شنیده شدن دارد و بنا بر این نمی توان از این مهم غافل ماند و احساس و اندیشه و یا صنعت شعر را با کلی گویی و فرهنگ مداحی از پای بنشاند.


با خواندن این مطلب به راحتی می توان پی برد که اعتقاد من به راستی در نگارش و درستی در آفرینش است. در این نوشتار سعی نموده ام که بدون فرمولهای ریاضی و یا استدلالها و روانکاوی نویسنده و یا شاعر خاصی و با رعایت حرمت و به دور از گزافه گویی کمی به نقش شاعر مهاجر و اهمیت شعر این گروه در ادبیات زنده بپردازم. حال اگر این نوشتار افرادی را خوش نمی آید یا صدای ضمه درگوشه ای از این نوشته جای مانده و کلمه ای به غلط تایپ شده، بر من ببخشید زیرا که تحصیلات دبیرستانی و آکادمیک خود را در ایران نگذرانده ام و آنچه آموخته ام همه را ممنون ادبیات بدون رابطه و کتابهای غنی زبان مادری و مهمتر از همه علاقه و تحقیقات شخصی ام می باشم.

شیما کلباسی - آمریکا
اکتبر 2004