Spit! Spit! And the guy on the LA TV continues with his cursing at the ruling Mullahs! Spit! Spit! I am guessing his mustache is fake or he would have to swallow back the spit off his mustache when drinking his Chay-ghand pahloo (afternoon tea!!)
Spit! Spit! The Iranian election is getting close and the fashionable candidates are having their morning massages, their cloths carefully picked, and botox and fat injections to look all ready and charming for the Iranian people. Spit! Spit! They too want to look pretty? spit! Spit! I am getting off the subject again. It happens a lot. This, getting off the subject... I mean... happens a lot to me! Spit! Spit! I am getting old... 32 going 33 and everyone knows... even a commenter on Nema Milaninia's blog has decided to give me a body lift. They want to cut my head off my Iranian.com section and display it on a porn star's photo! My hubby will be so grateful ...because I have been complaining about my fat, big behind for the past three years and he is tired of the subject. That would mean he would not have to hear me nag day and night! Spit! Spit! Some commenters are very smart! Ahh! I started with the guy on the LA TV... wanting so bad to tell you of what I think is wrong here! The Iranian regime is a bad wolf! We need to know what it needs and what it eats instead of spitting on it! Spiting doesn't resolve our problems! by the way... welcome to the only English-language blog for news and views about the Iranian election authored by the Iranian female blogger Sheema Kalbasi. Speed! Speed!

  

 

I love Brooding Persian... isn't he great?

  

 

In response to fellow Iranian bloggers who are promoting Dr. Mostafa Moin (moeen) in the upcoming Iranian election (a.k.a. Iran elections 1384/ Iran Votes 2005): renaming "eslah-talabs" (reformer) to "mosharekati" (affiliates of Islamic Iran Participation Front) is like putting lipstick on a pig. A pig is a pig with or without lipstick. These people neither believe in eslahat (reforms) nor mosharekat (participation). Their idea of reforms and participation is nothing but endless talks and pseudo-philosophical debates about the relation between the government and the governed, designed to deceive the people.

  

 

Human Rights abuse in Iran continues... Wake up World!
Help us ... Free Akbar Ganji

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Halle: help us ... by adding this code Human Rights to your blogs... webpages...

  

 

رحيم مؤذن زاده اردبيلی مرد و با او زیباترین صدای اذان .. و خاطره شیمای ظهر جمعه های تابستان مشهد ... که پشت پنجره خانه پدر بزرگ روی سکویی دراز می کشید و چشمهایش را رو به خورشید می بست... و... شبهای ماه رمضان تهران که صدای اذان را بلند می کردی مامان... چای در استکان کوچکت می ریختی... و چادر سفید به سر به نماز می ایستادی ... امروز به یاد تو مادرم... به صدای او گوش دادم...

  

 

Free Akbar Ganji


This morning I was sitting next to the little girl on the sofa, watching with her... one of her favorite cartoons... when she started to question about the penguin and his dad! Penguin, I told the little girl... has a baba/dad but no maani/mama. Like me, I told her. I don't have a maani. Some people have a baba or a maani or have both. Some have two mannis but no baba and there are also some kids who have two baba but no maani! Then there are those who live with their grandpa... and she listened... and my mind wandered off the subject and started to recall how my parents had it easy... instead of discussing these issues... they were telling us... to be cautious of the revolutionary spies in our schools... to not read such and such book outside our home... not to get involved in politics... not to attract attention... or those murderer mullahs would take us and no one would know of our whereabouts... like dad's friends... like the cousin of a neighbor... the dentist, the doctor, the worker, the teacher, the soldier, the student, my relatives...

Come to think of it my parents had some difficult time... I rather explain to my little girl why not all families have one mama and one dad!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
I haven't got the results for the MRI from my head which leaves me with nothing but chewing my nails to the extent of nonexistence.

  

 

P and I love Siamack Baniameri's writings... here is why...

" I'm sick and tired of bloggers. Stop it for God's sake! Instead of hiding behind your computer all day and all night and telling others to go "lengesh kon," get your skinny ass out there and mix it up. Blow up some cars and burn down some buildings. Get in a fistfight with a revolutionary guardsman, chase down a Basiji in a dark alley and smack him around a little bit ... you gutless, keyboard warrior." or... "And you know what I'm sick and tired of? I'm sick and tired of rose, orange and velvet revolutions. The world has gone gay. "Oh, we were out there on the streets, passing on roses, kissing and singing." Well, fuck you. What happened to good old-fashioned revolutions when you went out there, kicked ass and got even with people you don't like? What happened to burning tires, throwing rocks, Molotov cocktails and smashing windows? What happened to the smell of teargas, sweat and blood?"

from We're not impressed by Siamack Baniameri.

  

 

"من می دانم که زيبايی کلام هيچ ربطی به معنای آن ندارد، و بيشتر کلمات زيبا هيچ معنای خاصی ندارند." از بلاگ دلتنگستان... که یه جورایی آلبرت کامو ی وبلاگستانه

  

 

صبح میرم خبرا رو بخونم می بینم باز هم از بچه عراقی و فلسطینی نوشتن...
چیزی که رنج آور هست اینه که می بینی چقدر برای بچه عراقی و فلسطینی سنگ به سینه می زنیم و از هموطن ایرانی بهایی که توی مملکت خودمون دانشگاه نمی تونه بره... کار اداری نمی تونه داشته باشه یا بچه های خیابونی و دخترهای فراری یادی نمی کنیم... ای دریغ یک خط! یک مقاله! اینم یه چیزیه مثل همه کارای دیگه که از سرشکم سیری هست ... این فریاد همدردی و صلح طلبی... یا شاید نمی خوایم انگ بهایی بودن بهمون بخوره! یوقت ایران نتونیم بریم! یه وقت نگن سیاسیه چون می دونیم که اینا چه تفهای سنگین و سربالاییه!

I was browsing the Iranian sites when I came across articles discussing the Iraqi children. The thing about some of us is that we seem to like discussing the world poverty, saving Palestinian and Iraqi kids but neglect writing about the Iranian social and political issues, to openly discuss the mistreatment of women, Bahaies, the children in the streets of Tehran, etc! What makes us hesitate writing about these? Are we concerned we may not be able to travel to Iran and show off the latest American/European fashion? Or is it because we want to be hip, peace-loving creatures who are truly concerned about the world but our own backyard.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

وقتی نوشته خورشید خانوم... رو راجع به معین می خواستم بخونم ... فکر کردم طنز هست بعد دیدم نه به واقع نظرش این بوده. گرچه در مورد انتخابات در دو قطب مخالف ایستادیم اما ای کاش زنهای ایرانی بیشتری مثل خورشید خانوم شهامت داشتند که از احساساتشون، خواسته هاشون و تصمصم هاشون بنویسند ... خورشید خانوم مرسی که توی بلاگستان هستی و تابوهای چند هزارساله رو می شکونی... قلمت توانا!

راجع به انتخابات هم باید بگم متاسفانه رژیم ایران آدمو به مرگ میگیره که به تب راضی شه!

  

 

When reading this blog today... I recalled the last election time in the U.S. and how the rich and calculated (even in marriage!!) Mr. Kerry was unable to explain why he had supported the U.S. president's going to war - I could have had called Kerry's advisers and told them... to explain his support for the war in two-three words but his interest in appeasing the Iranian fascist regime ... stopped me from doing so -bla! Bla! bla!- ... Now that Kerry is out of the equation, Bush is the president and your curiosity is build up good... I am telling you what Kerry could/should have had said but Mr. Kerry's advisors -unlike me- were not brilliant enough... you know!...

"Right decision, wrong president" ... simple and clever... but

... I wouldn't call the liberals anyway... History shows Democrats have always been bad for Iran! Kennedy, Carter... (Mrs. Clinton? her too?)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

shake shake shake mr. BuzzMachine a.k.a Jeff Jarvis. You need to delete some of those Middle East blog links! They are not working!
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Dad cannot hear well... and his listening to the news on the loud speakers is driving me deaf... and I thought it is bad at my in-laws with the news going on 24/7!

  

 

For me... Sheema, the refugee

I move to be whole,
to be holy and hold
but... I end up in a hole,
with different names,
worn out thoughts
and broken bones!

  

 

Between these guys (do not click if you are in a public place,) and these ones (link via Jay's blog) which group would you vote for? At least with the first group you know you get a show and you are paying good/cheerful money for it! With those others you pay with the blood of your children and neighbors and the show ... Yaks... I say we got a bad deal here!

بین این دسته و این گروه - اگر در جای عمومی هستید روی این لینک کلیک نکنید - به کدوم رای میدین؟یه گروه می رقصند! گروه دیگه ... از زندگی و جون و پول من و شما و بچه هامون مایه می گذارن
...

  

 

بعضی وقتها شده ببینین حرفتون و نظرتون اینقدر شبیه یکی دیگه هست که وقتی مطلب طرف رو می خونین میمونین که اینو شما گفتی یا اون... یا یه نفس عمیق می کشینو می گین یکی دیکه هم هست که با اینکه تو مثل اون به ایدولوژی خاصی باور نداری ولی توی "بعضی" مسایل تقریبا یه جور فکر می کنین. خوب این بلاگر که امروز وقتی رفتم بلاگ گردی ومطلبشو خوندم دیدم باید بگم درود بر شرفش ... بهتره فقط یه لینک اینجا بگذارم.

  

 

امروز یک ام آر آی دیگه داشتم... و سی و پنج دقیقه توی کپسول برای خودم در حال خیالبافی بودم... از دررررررر تا دنگ دنگ دنگ... انگاری رپ گوش می دادم ... یاد صدای چکش پدر که همیشه در حال یک کار فنی تکنیکی توی خونه بود... دنگ دنگ دنگ.. درررررررررررر... صدای دریل و جوشکاری ... و تخته بریدن و اره و رنده کردن ... دررررررر... خش خش... خش خش... غژ غژ... لبای مامان گرم بود... همیشه نرم و بوسیدنی... برخلاف چند شبی که میرفتم دیدنش و از سردخونه می آوردنش و... زیر پتو... برای همیشه خوابیده بود... توی بافته های خیالم ... صورتشو میارم روی صورتم لباش روی لبام ... چشماش روی چشمام... نفسش... گرم می خوره توی صورتم...ارومم می کنه... خندم می گیره! از بغل چشام اشک میریزه... یاد حرف یه شاعری می افتم که بهم گفت مگه تو سنگسارو تجربه کردی که راجع به اش می نویسی! دو ماه به حرفش فکر می کنم... غژ غژ... رنگ گ گ گ ... دررررررررر... مگه همه چیزو باید دست اول تجربه کرد تا راجع به اش نوشت... پ دیشب شعرمو می خونه... اسمش داارد (درد) با لهجه ارمنی... پ میگه اون رفیق شاعرت درست گفته اینا خیلی سیاهن... از دختر کوچولو بنویس... دررررررررر... خش خش... خش خش... می دنم رفیقم درست گفته ... میخوام توی این کپسول غررررررر بزنم... با خودم... توی سرم قهقهه بزنم... گریه کنم... غژژژژژژژژژژژ!

پاهام یخ کردن!

  

 

این قاتلین و جانیان جمهوری اسلامی به قول مانوک خدابخشیان همه یک دی ان ای دارند. مصطفی معین بعد از ردیش – آخه نه این که جناب معین خیلی شرافت اخلاقی داشته اونام دیدند حالا که سگ زرد برادر شغاله... اینو رد صلاحیت بکنن و شغاله رو بیارن که دندوناش تیزتره!- خلاصه دکترمعین دقیقا حرف آیت الله خمینی رو زده... وقتی ازش پرسیدن... خوب جناب چه احساسی داری... گفته: هیچ بعد هم گفته مبارک است انشا الله....

مبارک است انشالله؟

  

 

اين وب لاگ به نشانه ی همبستگی با ف.م.سخن و زندانیان اهل قلم و حمایت از اکبر گنجی - که اکنون در اعتصاب غذا به سر می برد - و مجتبی سميع نژاد و تحصن روزنامه نگاران در مقابل ساختمان مجلس، و نیز در اعتراض به رفتار وقيحانه نمایندگان رهبری با خبرنگاران، روز یکشنبه به صورت سفید منتشر می شود.

... To show my support of the blogger fmsokhan and the arrested journalists and bloggers in Iran ... there will be a blank post on my blog tomorrow.

Participating in the election by the regime of Islamic republic in IRAN means participating in the 1988 massacre of 4483 political prisoners (Mojahids, Communists,) the executions of Army Officers, the intelligence officers, the Bahaies, the genocide of the Iranian Kurds, the murders of writers, Forouhars, the Mikonos, the arrests of bloggers, the public executions and floggings...

شرکت در انتخابات ایران یعنی دست داشتن در کشتار های دسته جمعی و قتل عام زندانیان سیاسی در سال 67 ... یعنی سکوت در برابر اعدام افسران ارتش ، کارمندان سازمان اطلاعات و امنیت کشور، نسل کشی کردهای ایرانی، کشتار بهاییان ایرانی، قتلهای زنجیره ای و عملیات تروریستی میکانوس، قتل فروهرها، اعدامهای خیابانی و شلاق زدنها و دستگیری نویسندگان وبلاگها

  

 

انتخابات

مهم نیست
من می گویم
یا تو...
هردو می دانیم
بچه ای که شاش دارد
دستش را می گیرد
پله ها را خط نکشد

پای
صندوق
فاشیستها
رای توست
و خط کشی ات!

  

 

Mojtaba Sami Nejad, a twenty-five years old university student and the
writer of the blog 'Man na Manam' is still in Prison.

Akbar Ganji, the Iranian journalist... after 61 months in the prisons of the oppressive regime of Iran... is on Hunger Strike...


Justice for Mohamad Reza Nasab Abdollahi, his blogger wife and their unborn child.

  

 

Today I am blogging Iran's election again... The Iranian Regime's latest trick ... to make people turn out on the Election Day is... to have set the date for school/university registrations the same day as the Election Day!

مثل اینکه وبلاگ من تو ایران فیلتر شده
Apparently my blog is blocked/ filtered in Iran! Some of my readers can't read zaneirani, oyyyyyy!

  

 

توی مطب پزشک مشغول خوندن یه مقاله هستم راجع به اینکه اگر چند تا بچه دارین و توی ماشین آروم نمی شینن بینشون باید بالشت و از این قبیل چیزا بگذارین که نتونن دستشونو به هم برسونن و اذیت کنن! کم مونده بود خنده آرومم تبدیل به قهقه بشه و روی زمین قل بخورم... یاد خودم و دوتا برادرام افتادم... و صدای مامان که رو به بابا می گفت ما بچه بودیم کجا کارای این سه تا بچه رو می کردیم... ما خیلی مودب بودیم...

  

 

Those voting for Dr. Mostafa Moin in the upcoming Iranian Election need a wake up call! Moin was the Minister of Culture and Higher Education under President Hashemi Rafsanjani and the Minister of Science, Research, and Technology under President Khatami! So to the sleeping beauties out there ... is Dr. Moin really your prince charming? These candidates regardless of being a reformist or hardliner are all representing the regime of Iran.

-------------------------------------------------------------------------------------

Apparently when you write or speak in a second language you are more polite... more careful! I read Dr. Hooshang Amirahmadi's article where he says a democratic election in Iran will break the back bone of the U.S. (translation from the Persian) ... what exactly is he suggesting? Is he a sleeping cell? Perhaps I am wrong! Maybe he meant something else! Perhaps he is just not that fluent in English therefore ... he is more cautious when speaking in English!
-------------------------------------------------------------------------------------

امروز صبح هم در حال ورجه ورجه روی تخت... به زبون اسپانیولی به من می گه بلندشو... و یه چیزای دیگه که ما نفهمیدیم ... توی خواب و بیداری از پ می پرسم اینارو از کجا یاد گرفته! می گه خوب از کارتون مورد علاقه اش
Dora
جالب اینجاست که دختر کوچولو برای پدربزرگش ترجمه می کنه ولی به گمانم مارو علامه دهر میدونه و انتظار داره به همه زبونهای تو عالم تکلم کنیم

The little girl loves jumping up and down our bed! When we ask her not to... she says but Maani ... but Baba I am exercising!
-------------------------------------------------------------------------------------

زیتون
خانوم... مبارک باشه... سالهای پر آرامش و
شادی باهم و در کنار هم داشته باشین

  

 

مانی؟ من هسته ام! می هام ...به هابم

چنگال

و خرده نانها پخش زمین

سوار بر اسب قصه ها

دست به دست می رویم


پتکو... پتکو... پتکو...

... اینجا ... بقیه اش...


امروز دوباره وقت پزشک داشتم... و پدر بزرگ و دختر حسابی از تپه پشت خونه بالا و پایین رفته بودن... (اینم عکس تپه پشت
خونمونه که توی پاییز گرفته بودم،) اینقدر که... ساعت شیش بعد از ظهر یه کوچولو در حال غذا خوردن تو بغلم خوابش برد... و چون نمی تونم بغلش کنم و پدر هم از خودم بی بنیه تر هست گفتم باید دستش رو بده به من ... موجود کوچولو با موهای کوتاه و چشمهای بسته... دست تو دست از پله ها اومد بالا تا مسواکشو بزنم و بلوز و شلوار خوابش رو بپوشونم و بره که باقی خواب رو سر به بالشت ببینه...



امروز با پزشک بگو مگوم شد... هر دفعه با هزار درد و بدبختی رانندگی می کنم تا برسم اونجا ... هر دفعه پیش یه متخصص می فرستن و ام آر آی از یه جایی می گیرن... این دفعه می گه باید فلان قرص که امتحان نکردی بخوری... و آمپول توی شونه ات بزنن! بهش گفتم من قرص نخواهم خورد... آمپولم نمی زنم (چیکار کنم خوب جون عزیزم!)... تا ته این دردو در نیارین ببینین از چیه... هیچ کوفت و زهرماری نخواهم خورد ... باهم تند حرف زد ... منم گفتم می دونی چیه من احمق نیستم که اینجا نشستم ... گینی پیگ (معادل فارسی: موش آزمایشگاهی) شما هم نیستم... این منم که دارم چندین و چند ماه با این درد می سازم ... دانشگاه نمی رم... پدرم در اومده - قرمز شده بودم و پشت لبم عرق نشسته بود... کم مونده بزنم زیر گریه... هم درد داشتم هم کلا حوصله بگو مگو ندارم - دست میکشه به پشتم و می گه نه... من نخواستم که بی احترامی کنم ... می دونم که تو درد داری... و بعدم یه مشت حرفهایی میزنه که وقتی خودم پرستاری می خوندم باید یاد می گرفتیم که به مریض بخورونیم... آخرشم که می ره باز دست می زنه روی شونه ام و می گه مواظب خودت باش کیدو... که یه جورای لحن محبت آمیزه و یعنی کوچولو!
...آره نه که بخصوص این روزها خیلی کوچولو موچولو ام

تبریک به نویسنده وبلاگ
نوشی و جوجه هایش
که مطمینا باید کتابش هم به اندازه وبلاگش جالب باشد

  

 

Last night... I watched Dr. Hooshang Amirahmadi and ... he called those who are against the election in Iran... Toodehi (Communists,) or Mojahid (Islamic Marxism?) and a few other things... well! Dr. Amirahmadi I have news for you. I am against the election & I am neither a Mojahid, a Communist or member of any other political opposition for that matter... and for you to nominate yourself as a presidency candidate... in a theatric show performed by a fascist regime... is nothing less legitimizing the terrorists!

Boycott The Election In Iran

Participating in the election by the regime of Islamic republic in IRAN means participating in the 1988 massacre of 4483 political prisoners (Mojahids, Communists,) the executions of Army Officers, the intelligence officers, the Bahaies, the genocide of the Iranian Kurds, the murders of writers, Forouhars, the Mikonos, the arrests of bloggers, the public executions and floggings...

شرکت در انتخابات ایران یعنی دست داشتن در کشتار های دسته جمعی و قتل عام زندانیان سیاسی در سال 67 ... یعنی سکوت در برابر اعدام افسران ارتش ، کارمندان سازمان اطلاعات و امنیت کشور، نسل کشی کردهای ایرانی، کشتار بهاییان ایرانی، قتلهای زنجیره ای و عملیات تروریستی میکانوس، قتل فروهرها، اعدامهای خیابانی و شلاق زدنها و دستگیری نویسندگان وبلاگها

...
-------------------------------------------------------------------------------------

Whenever I have time to turn Oprah on... well this is how the little girl calls it... I can't stop eating/munching... especially when Ms. Oprah Winfrey is talking about weight/ loss/ less with her personal trainer sitting next to her.

  

 

در من ميان ظهر و هوا فرقي نيست
هر دو ميگذرند از من
در هر دو ميگذرم من
آويختن، در آويختن، تاريخي دارد


فصل هنوز
بخشی از شعر رویا حکاکیان و رامین احمدی

  

 

We are sitting face to face. She is pipi trained... now we are trying hard to get her... do the poo-poo! I sing to her and she chants with me... then she points at my breasts and says Maani I don't have those. I answer back... well you are not alone. Your dad and grandpa (my dad is here from Denmark) don't have these either!

  

 

I clicked on the next blog and found this old fashioned Southern girl... bloging right under my ear!

با یه تیر دو نشون... هم شعری از دکتر منوچهر سعادت نوری و هم... خانم ویدا فرهودی...
اینجا

To learn about the Iran election 1384 / vote Iran 2005, you can start browsing the Iranian English blogs/ websites... call it Iran scan or practicing open democracy... we are open blogs writing from inside and outside Iran... from our hearts to yours.

  

 

نمی دونم تو جزو کدوم دسته آدمهایی... اونایی که سوار قالیچه سلیمان بدون سختی یا مشگل همیشه همه چیز براشون فراهم می شه... یا مثل من به اون دسته ای تعلق داری که برای هر موردی باید با چنگ و دندون بجنگن... انگاری... همیشه این قالیچه رو باید یه جوری بگیریم که از اون بالا با شیکم ... ت خ خ خ خ خ خ خ ت ...روی زمین ... نخوریم

  

 

دیروز کارگر آمریکایی قد بلند و شکم گنده... خوش و بش کنون می پرسه... بی بیت کو؟ می گم بی بیم دیگه بزرگ شده و مهد کودک می ره و لی هنوز این حموم دستشویهای ما در حال در ست شدنه! می گه فکر کنم این تو فال شما نوشته نشده بوده. میگم بعد این همه خرج؟ نه بابا! عصر ... داستان سوراخهای تو سقف راهرو و حمامها را برای مونیکا همسایه ام که برایم کیک ریواس آورده می گویم و پ هم که تازه از اداره برگشته در این گفتگو شرکت می کنه... می گیم ....می خوایم پیشنهاد کنیم اینا رسما بیان خونمون زندگی کنن که دیگه دلمون براشون تنگ نشه و هر روز مجبور نشیم تلفن کنیم که ال شده بل شده! می گیم ... آره دیگه فسقلیمونم بزرگ شده و خودمون با عصا باید بریم دم در و این دفعه باید بخوایم بیان وسایل امنیتی تو حمومها برامون وصل کنن که سر پیری زمین نخوریم!...

بعد التحریر : پ می گه اینجوری که تو نوشتی کسی اینا رو بخونه می گه اینا تو بیغوله زندگی می کنن نمی دونن ماهی چقدر داریم برای این خونه پرداخت می کنیم

  

 

گفته بودم وقتی مامان مرد... زندگی ام تقسیم در دو فصل شد. یادت می آید؟ یکی قبل از مرگش و دوم در نبودش. یادت می آید که ... چگونه در نبودش ناخنهایم را بیشتر از همیشه تا ته می جوم و هر روز از روز پیشتر تنم را با قهوه و شکلات و زیاده خوری رو به قبر می برم و تازه این نیمی از دردم است. یادت می آید که گفتم ... و گفتم؟ ... خوب رفیق! چندی پیش یا شاید هم پیشتر از پیش... چرا که زمان برایم نامفهوم است... وقتی به نبود او فکر می کنم و جگرم را با ناخنهایم بیرون می کشم... لت و پار به دیوار می کوبم که کمتر بسوزد
...
کجای این نوشته بودم؟

... خوب ... که نمی دانم پارسال بود با همین 6 ماه پیش یا شاید هم ... فرقی نمی کند... این کی بودنش... مهم این است که گفته شد... پ گفت که باید به خودت بیایی و به من و به دخترمان فکر کنی ... خوب امروز هم گفت که اگر به خودم بیایم و به فکر شیما باشم تا شیما و پ و دختر، شیما را از دست ندهند... مرا با او آشنا خواهد کرد... خانم... که خیلی خیلی شعرهایش را دوست دارم... و می خواهم او را از نزدیک ملاقات کنم... حالا به خودم وقت می دهم که دو ماهی خودم را ... دوباره پیدا کنم. شیما... ولی ... همیشه همان شیمای کوچکیست که روزی تو از اداره مرخصی گرفتی و دست در دست رفتیم تا ...گفتی.... که امروز روز مادر و دختر است؟ هان! چقدر دوست داشتم ... تو با کت و دامن قهوه ای گلدار... من ... یادم نیست چه بر تنم بود... جز بوی عطر همیشگی تو و گیسوانت که تا روی شانه هایت بود... مگر در خاطرم چیزی نشسته است مادرم؟

  

 

Boycott The Election In Iran

به نظر میاد این نوشتن ها منو تبیدل کرده ... به اون آدمی که خیلی از ما ایرانی ها ترجیح میدیم برای اینکه انگ سیاسی بودن یا این واون بودن بهمون نخوره از بغلش رد بشیم... مبادا که بگن ... که آی طرف بهاییه! گبره! جهوده! آی مجاهده، توده ای، فداییه!آی باباش ساواکیه، مادرش دوست جون جونی اشرف پهلوی بوده! آی همجنسگرا! مطلقه! فمینیسته! صیهونیسته! آی ی ی ...

من لولو خورخوره ام... می خورمت... من همون دیگ به سرم که مامانت تو بچگی می ترسوندت... من غولم... دیوم... جنم... بترس از من...

آخ بدوم برم... دماغم داره خون میاد!

I hope the vast majority of Iranians will stay home on the election day.

  

 

Boycott The Election In Iran

Participating in the election by the regime of Islamic republic in IRAN means participating in the 1988 massacre of 4483 political prisoners (Mojahids, Communists,) the executions of Army Officers, the intelligence officers, the Bahaies, the genocide of the Iranian Kurds, the murders of writers, Forouhars, the Mikonos, the arrests of bloggers, the public executions and floggings...

شرکت در انتخابات ایران یعنی دست داشتن در کشتار های دسته جمعی و قتل عام زندانیان سیاسی در سال 67 ... یعنی سکوت در برابر اعدام افسران ارتش ، کارمندان سازمان اطلاعات و امنیت کشور، نسل کشی کردهای ایرانی، کشتار بهاییان ایرانی، قتلهای زنجیره ای و عملیات تروریستی میکانوس، قتل فروهرها، اعدامهای خیابانی و شلاق زدنها و دستگیری نویسندگان وبلاگها

...
The Iranian presidential election is due on 17 June 2005!

  

 

برای من که از شروع تا اتمام جنگ در ایران بوده ام و ... جنگ را با تمامی ترسهایش تجربه کرده ام و ... مادرم بارها به مناطق جنگی/ جنگ زده رفت و آمد داشته ...و من گاه
نمی توانستم نه بر زمین بنشینم و نه بدون کمک بیاستم ...و سرفه های عصبی ام امانم را بریده بود... و خانه های با مغزهای به دیوار چسبیده و ساختمانهای نیمه ویران گیشا را دیده ام... و در نیمه شبهای بمبارانها... من و دو برادرم در زیر راه پله مرمری خانه امان میان بازوان مادر... بین هر آن مردن/ماندن دست و پا می زدیم... و ... و گرچه جنگ و حمله به ایران برایم همانقدر دردآور خواهد بود... اما موجودیت قاتلان، جانیان و خونخواران رژیم حاکم بر ایران کم از آن درد نیست و نحواهد بود... افراد رژیمی که اینچنین بی محابا بر کرسی پادشاهی تکیه زده اند و در جامهایشان خون افسران ارتش و کارمندان سازمان اطلاعات و امنیت، بهاییهان، مجاهدین، کمونیستها و فروهرها سرخی می زند...
می دانید؟ متجاوزین به خاکت ایرانی نیستند... ... ولی این نامردمان ... نام ایرانی و هموطن من و شما را به تنهای ننگینشان می کشند... و جوانان نازنین و آزاداندیش هموطن ما را در زندانها... به جرم نوشتن ...به ارواحی مبدل می سازند... حال اگر فرد غیر ایرانی که در کشور بی درد به دنیا آمده و پرورش یافته بر علیه جنگ شعار می دهد... و به راهپیماییهای خوشگذرانه ای می رود که مرسوم این کشورهاست و همراه با موزیک و آبجو و بساط سور وسات است
و ... با حلقوم غذای کوپنی نخورده اش از

No War

می گوید قابل درک است... اما ... من ایرانی انقلاب زده و جنگ دیده و تحت یک رژیم آدمکش زیسته... می توانم چشمهایم را به روی خونهای ریخته ببندم... به امید... اینکه ...شاید؟... روزی؟...

روزنامه روز
بالاخره!

  

 

A family Tale

My mother's latest hobby
Moonlighting in the local Buddhist Temple....

One day she will decide to leave everything
And run away with a monk


When the blogger of Well ....Me sent a few of her poems... I chose this one for The Poetry of Iranian Women: A Contemporary Anthology... that I'm editing. The poem is different...

How many times my mom
Has changed her religion and ran on him
While he was taking his afternoon nap

  

 

lets go to bed early... so that we can be full of energy ...even after waking up with the little girls' feet on our faces ... at five in the morning. He agrees to try sleeping early and P and I... head up the stairs and to our bed... only to wake up by the doorbell at 1:00 a.m. I look outside and see an African American man walking around the house. We call the cups and while P is giving the description... the guy goes to his car and starts driving back and forth a few times and finally leaving...
a few minutes later we had three police cars parked in front of our home and two cups at our door... asking questions.
They missed the guy maybe with two minutes delay! They were fast.

... I say they had camped outside our home... considering I had written about job openings at CIA on my blog!
-------------------------------------------------------------------------------------
I took dad to the hospital. He has a very high blood pressure and we have to go for a cat scan from his head.
-------------------------------------------------------------------------------------

  

 

-------------------------------------------------------------------------------------
if I don't stand up for my right, no one else will!

  

 

Remembering the Iranian army officer, Hooshang Amirafshar and chief assist. in army's intelligence service, colonel Ali Vojdani. They lost their lives when the revolutionaries executed one and cut the other into pieces in front of his wife and child. Today in memory of those two and the Iranian Intelligence Officers. I am posting some of their names in Persian.

با پدر سر میز نشستیم و حرف می زنیم. یادی از این و آن و بعد هم کم کم صحبت به قتلهای اوایل انقلاب می رسد. مثل همیشه پدر از دوستانش می گوید و اینبار از افسر چترباز ارتش شاهنشاهی که سرنوشت غمبارش را در یکی از داستانهایم به تصویر کشیده ام. سرهنگ علی وجدانی و اینکه چطور به دست اراذل و اوباشی که به واقع جانیانی بودند و امروز به جرم آدم کشی محاکمه نمی شوند که هیچ بلکه تحت عناوین مختلف در داخل و خارج به آسودگی زندگی می کنند، در جلوی چشمان همسر و فرزندش تکه تکه شده بود. برای من که از دوران شاه جز خاطراتی محو ندارم سوال برانگیز است که آیا واقعا 400 نفر قتل توسط سازمان اطلاعات و امنیت شاه برابر با قتلها و نسل کشی است که رژیم جمهوری اسلامی مرتکب شده که امروز آقای ایکس هنوز از ساواک می نویسد و از زندان اوین می گوید! پدرم که در سالهای قبل از انقلاب به دفعات در زندان اوین زندانی شده بود می گوید هرگز با آنچه که اوین پس از انقلاب شد قابل مقایسه نبوده و نیست. زندانی که به زحمت شاید تعدادی زندانی سیاسی داشته امروز ساختمانیست از مجموعه زندانهای رژیم آخوندی. رنج آور است دیدن اینکه در ذهن تعدادی از افرادی که باورهای چپی و یا کمونیستی دارند ساواک نمایانگر خفقان است حال آنکه رژیم جمهوری اسلامی فقط مانده که پاتیلهای آدم پزی در خیابان بچیند!

ساواک!

امروز به یاد تمامی انسانهای پاک و آزاده ای که به دست رژیم جمهوری ایران و به اتهام خدمت به ایران و به جرم کار در سازمان اطلاعات و امنیت ایران جانباختند این لیست را اینجا می گذارم. اینها فقط تعدادی از اسامی افرادیست که به خانه برنگشتند

علی اصغر ایرانلو ...محمد تقی جوان... جواد سیفی ...چارانی ...سیروس حکیمی ...احمد حسنی...محمد تقی رزاقی... مصطفی زلیخاپور ...سرهنگ یحی لیقوانی... سرهنگ ناصرقلی هوشمند سرهنگ شاپور رنجبران ...زلیخاپور ...هوشنگ سمیعی ...یداله شادمانی ...فریدون شادافزا ...جعفر شکروی ...سرهنگ انصاری ...سرهنگ عزیزاله رحمانی
...

  

 

با دختر کوچولو و پ کیک درست کردن می چسبه... کشمش و کره ...بیکینگ پودر و نمک و شکر سرخ و...و تخم مرغ و شیر و با آرد زدن بدون اینکه مهم باشه چی اول می ریزی بعد هم با فسقلی بشینی روی یه صندلی کوچولو دم فر و منتظر بشی تا کی دستکش به دست درشون بیاری ... و اون که زبون کوچولوش لبای قشنگشو خیس می کنه
-------------------------------------------------------------------------------------
صبحها می بینم یه جفت پای کوچولو دینگ دینگ می خوره تو صورتم و بعد کش... و قوس ...که برو اونور مانی من می هام اینجا پیش تو و بابا به هابم... البته که این به نسبت اون موقع که کوچیکتر بود و می دیدم صبح سحر یه پوشک نمناک روی نوک بینیم چسبیده ...بهتره...
-------------------------------------------------------------------------------------
پدر از زیر زمین صدا می کند... شیما ببین این عکسها رو می خوای بیارم بالا یا پایی بمونن... می گم الان میام ببینم کدوم عکسها رو میگین... می بینم عکسهای مامان و پدر که خونه دوست مهربونم ماندانا در دانمارک گرفته بودیم توی پاکت هست... پاکت عکس به دست میام بالا... تا عکسهارو مثل خاطره یه روزی بودن و بعد نبودنت لابه لای باقی عکسها بذارم... چقدر دلم برات تنگ...تنگ تنگ... به هم فشرده میشه...می پیچه... وغم نبودنت تار و پود تنمو می جوه... که قلبم از نبودنت می سوزه... می سوزه مامان ... ... ....

  

 

Today when I went to pick up my girl from the day care... she came up to me... with a flower and a handmade card... saying Happy Mother's Day, maani. I almost fainted with joy.

God bless your days as you have mine, my girl.

  

 

Akh! When I am reminded of those backstabbing people... or those who say/write something to the face/on the phone or their e-mails but never mean it... I just want to throw up.
آخ! وقتی یاد دورویی بعضیها می افتم ... فقط می خوام بالا بیارم... آدمایی که تو صورت/تلفن/ایمیل یه چیزی می گن ولی ...

Keep me off your friends' lists please! You just make me bulimic!
-------------------------------------------------------------------------------------

VOA (Voice of America) called yesterday to have an interview with me... like everything else that I have been postponing in my life... until my shoulder/arm gets better... I told them I'd do the interview in a month or so.

-------------------------------------------------------------------------------------

This morning

P: I had a dream last night... that we have twins... two more girls.
Sheema: Is it good or bad?
P: I love it. I think if we get two more girls exactly like the little girl... we will be even more blessed (update: We are not expecting.)

  

 

via Koozeh khanoome gol

  

 

پشت کامپیوتر مشغول کار کردنم و دخترک که امروز کلاس ندارد، روی زمین، لباسی زرد ( که زمانی مال من بوده) به تن، نشسته و پاهایش را با بی طاقتی تکان می دهد و می گوید من دارم سکسکه می کنم ... من گرسنته. با آنکه ناهار خورده است ولی سکسکه برایش معنی گرسنگی دارد ... بعد هم می دود و می رود که باقی کارتون مورد علاقه اش را ببیند... بین این همه اتفاق و شیطنتهای دخترک و رنگ زرد پیراهنش که با حرکات پاهای کوچکش موج برمی دارد... یاد قورمه سبزی ایرانی می افتم... و اینکه مثلا خانم و آقای ایکس هم مثل من و شما هر روز از خواب بیدار می شوند، دستی به سر و رویشان می کشند، دستشویی می روند، حمامی می گیرند و بعد هم صبحانه ای می خورند و می روند سر کار ... و در بین کار به فکر فلان گروه سیاسی ایران می افتند که اعضایش مثل آنها شاید هوس خوردن قرمه سبزی کرده باشند ... می آیند خانه و البته این ربطی به اینکه در کجای عالم ساکنند ندارد و می تواند هرجایی اتفاق بیافتد و بعد مثلا اگر در ایران باشند و مزدور رژیم هم نباشند و در تب و تاب آزاد زیستن هم باشند باز این گرسنگی هوش و هواسی نمی گذارد و باید سور و سات شکم را راه بیاندازند... و اگر هم که مثل من مقیم کشوری استکباری باشند از قبل گوشت را شسته، تکه تکه کرده و پخته اند... از فریزر در می آورند و با سبزی و پیاز ریز کرده و کمی ادویه و چند دانه لیمو عمانی و نمک و آبلیمو در قابلمه ای می ریزند و بعد از کمی گذر وقت... لوبیا قرمزهای کنسروی که هم قرمزترند و هم درشتر و نمای قشنگی هم دارند را هم اضافه می کنند و البته که فراموش هم نمی شود که چند لیوان برنج را در کاسه ای ریخته، شسته و سپس با کمی زعفران و نمک و آب به پناهخانه پلوپز روانه کرده... سالاد شیرازی هم که معرف حضورتان هست را درست کرده و سپس نوش جان کرده و البته باز هم فراموش نمی شود که دعایی هم می کنیم که چکمه های سربازان آمریکایی با خاک وطنمان آشنا نشود ... و شاید که به همت خمیازه های گروههای سیاسی داخل و خارج کشورمان بتوانیم سنگ گورمان را در وطن بکاریم.

سکسکه...

  

 

خانم شیرین عبادی جایزه نوبل را برده اند و تریبونهای بیشماری را در اختیار دارند. از این تریبون ایشان مشتی حرفهای ضد و نقیض، ناروشن و حتا گمراه کننده درباره ی نقض حقوق بشر و نقش جمهوری اسلامی در ایران تحویل جهانیان می دهند. از ایشان انتقاد می شود. ایشان می فرمایند من حقوقدانم و به قانون احترام می گذارم. کدام قانون؟ قانون حکومتی که با سرکوب و نقض حقوق بشر بیست و پنج سال به حیات ننگین خود ادامه داده است؟

بخشی از مطلب هایده ترابی برگرفته شده از وبلاگ
مهشید راستی

  

 

گاهی قلب... در دستهای شعر مجید نفیسی اشک می ریزد، رنج می برد، عاشق می شود، قصه
می خواند و گاهی هم... فرد یاد رختهای چرک در سبد می افتد و ماشین لباسشویی که گرسنه و تشنه در انتظار نشسته است...

در تاریک روشنای بامداد
به سبد های رازداری نگاه می کنم
که تو بر پیشخوان آشپزخانه نهاده ای
یکی را با مخروط های خوشبوی کاج پر خواهم کرد
که تو از جنگلهای دور آورده ای
و دیگری را با کفه های پهن گوش ماهی

...

In the shadow of daybreak
I look at the empty baskets
That you have left on the kitchen counter

I fill one with fresh pine cones
That you have gathered from a remote canyon
And the other with black sea shells
...
for more of Dr. Majid Naficy go to Iranian Times

همین! دیدم حیف است از این دیگری هم اسم نبرم که هم شاعر است و هم معاصر ... که اشعارش کسل کننده نیستند و روح و شعور خواننده را خرررچ خر..چ ناخن نمی کشند... وقتی چند سال پیش پیمان وهاب زاده دفتر شعرش را برایم فرستاد کمتر از یکساعت آنرا خواندم و دوباره خواندم... اینجا را بشنوید

  

 

Once in a while I check one of my favorite blogs written by Imshin, an Israeli mom... As some of you may know I am an environment conscious type of girl. I like to recycle the food I cook (ha! ha!)and if I could afford I would like to recycle the water from shower and the washing machine for the garden and ... em... flushing the toilets (yes! I have three toilets! that's being a home owner in the U.S.) but hey the government not the citizens should sponsor and pay for these things and Israel makes great environment friendly stuff (don't even go there... the Palestine-Israili issues? I have it all here in my poem- click here to read.)

Anyway I checked her blog and this link,... guess what my name-product means!!
Sheema is a beermat that stays sharp forever! It looks really, really good and can play chess.

  

 

I was reading a few of my favorite Persian blogs when I saw these photos of "happy" Europeans holding flags... asking for the U.S. troops to leave Iraq. I tried to find an article I'd written about Iraq's liberation but could not... so I went deepwater fishing in my archive and found this post...

Thursday, April 10, 2003


In my view, oil cannot be separated from the geopolitical equations of the Middle East. At the same time, however, I believe it is misleading to attribute the roots of this conflict to oil alone. In order to defeat communism or the so-called -evil empire, the US found weird bedfellows among Islamic fundamentalists and stayed ambivalent about them for almost a decade after the old adversary was defeated. The tragic events of September 11, or in Professor Fred Holliday's words the two hours that shook the world changed the paradigm of international relations forever. The world of the 21st century won't be one in which tyrants and fanatics are supported/appeased by democracies. It will be a world built on alliance of democracies, which together deal the final blow to fundamentalism and terrorism. I see Iraqis liberation as the first step towards that end. The US has come to realize the importance of security in the region and the inseparable relationship between security and democracy in that region. I truly hope that this leads to democratization of the region and peace for everyone just As US Intervention In Europe Brought Prosperity To The Continent.

...don't you wanna share your happy hour with the rest of us?

  

 

Iranian workers protested to the expediency Council Chairman (hum?) Akbar Hashemi Ransanjani... by leaving him cold... apparently he wants to run for President, again! but... If you ask me I say let him be the next president. Our history (current or not) shows we –Iranians- forgive and forget the mass murdering (Mojaheds, Bahaies,) the executions or arrests of Monarchists, communists, army officers, writers, journalists, students and the bloggers but we cannot, do not and will not forgive thieves?!

مامانت کو مانی؟
مامانت کجاست مانی؟
گم شده مامانت؟ بریم با پدر پیداش کنیم مانی

مادرم گم شده
اسیر خاک شده
امروز به فردای من پر از مانیم کجاست شده
مانیت کجاست مانی؟ مامانت کجاست مانی؟

بریم پیداش کنیم

دلم می گیره عزیز
دخترم، جانم، گلم
اینقدر سوال نکن
"مادرت کجاست مانی؟"

چند روز پیش پدر به دختر کوچولو: من عاشق توام...
دختر کوچولو: نه تو عاشگ مامانی

The little girl is constantly asking about my mom. The last time she saw Maman alive was when we visited my parents in Europe -she was only 9 months at that time.

Last week she pointed at a blond woman in Barns and Nobles... saying... look it's Mamani!

  

 

The more you read/hear about the CIA... the more you think they are frozen out in the space. Edward Shirley (Reuel Marc Gerecht,) a CIA agent (Iranian specialist? come on man!) who writes several pages in one article to make his point!! entered Iran without a passport and traveled around the country to collect information. You'd think what a brave man (spy)... but once you hear the ingenious feedback he fed his employers you'd say... they must be kidding! Balouchestan, Khozestan, Kurdistan and Azerbaijan are the states that will cause trouble for the regime in Tehran... this was the information! CIA could easily get this information from any Iranian... regardless of their age, ethnicity or the country they reside at.

If anyone from CIA reads this blog... he may very well offer me a job. I am fluent in Middle Eastern languages, have work experience, and to top those... a beautiful cherry-smile.